بسم‌اللّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌
خوشامد عرض میكنیم به آقایان محترم، خبرگان مكرم و مجلل نظام جمهورى اسلامى. و تشكر میكنیم از مطالبى كه در این اجلاس از سوى آقایان مطرح شده، كه نشان‌دهنده‌ى حساسیت نسبت به مسائل و حوادث كشور و احساس مسئولیت نسبت به آینده‌ى كشور است. ان‌شاءاللّه‌ خداوند متعال به شما توفیق بدهد و به همه‌ى ما كمك كند كه بتوانیم در انجام وظائفى كه بر دوش ماست، با نیت خالص سعى خودمان را به كار ببریم. تأثیر آن با خداست، قبول آن بسته به كرم و لطف الهى است؛ لیكن هر كداممان در هر جائى كه هستیم، باید تلاش را بكنیم، باید همت را بگماریم بر پیشرفت كارها.

 لازم میدانم قبل از آنكه مطالبى را عرض كنم كه یادداشت كرده‌ام، از مردم عزیزمان تشكر كنم، تقدیر كنم، از آنها تجلیل كنم، به خاطر این حضور بموقع و بهنگام و بسیار اثرگذارى كه در این انتخابات داشتند. حقیقتاً مردم عزیز ما سنگ تمام گذاشتند و در عرصه‌ى رویاروى با جبهه‌ى مخالفان و دشمنان كشور و دشمنان مردم، قدرت ناشى از ایمان و بصیرت را به میدان آوردند. هر كسى كه بداند در طول این ماه‌هاى گذشته چه تلاشى از سوى دشمنان شد براى اینكه روز دوازده اسفند را كمرنگ و مضمحل كنند، بداند چقدر خرج كردند، چقدر استخدام كردند، چقدر طراحى كردند، چقدر در اتاقهاى فكر جمله‌سازى كردند تا اینها را به ذهن مردم منتقل كنند و در عمل مردم تأثیر بگذارند، میفهمد كه چقدر كار مردم كار بزرگى بود و حركت، حركت عظیمى بود.

 انسان اولاً بایستى شكر خدا را بكند؛ چون از اوست، متعلق به اوست، ناشى از اراده‌ى الهى و رحمت و فضل پروردگار است. و آنگاه انسان باید با همه‌ى وجود از مردم تشكر كند؛ چون این رحمت الهى، بى‌سبب و بدون جهت به كسى، به ملتى، به امتى، به كشورى داده نمیشود. در دعا میخوانیم كه: «اللّهمّ انّى اسئلك موجبات رحمتك». ما بایستى موجبات رحمت را فراهم كنیم، آن وقت باران فیاض و سیل‌آساى رحمت و فضل الهى بر سر ما خواهد بارید. مردم ما موجبات رحمت الهى را فراهم كردند. حضور مردم در صحنه، ایستادگى‌شان در مقابل هجمه‌ى دشمنان، بصیرتشان، اینها همه موجبات رحمت الهى بود. توفیقِ برآوردن این موجبات هم باز متعلق به خداى متعال است. هم از خداى متعال سپاسگزاریم و در مقابل او جبهه‌ى سپاس بر خاك میگذاریم، هم از مردم عزیزمان با همه‌ى وجود تشكر میكنیم و امیدواریم كه خداوند پاداش كافى و كامل به مردم عنایت كند.

 مطلبى كه من میخواهم عرض بكنم، حول و حوش مسئله‌ى انتخابات است. انتخابات یك حادثه‌ى گذرا نیست، یك حادثه‌ى اثرگذار است؛ لذا روى این باید تأمل كنیم. اولاً انتخابات ركن مهم نظام است. نظام مردم‌سالارى دینى، متكى به انتخابات است. بدون انتخابات، مردم‌سالارى نخواهد بود. معیار تكیه‌ى به مردم، معیار مشهود و محسوس و قابل اندازه‌گیرى، همین انتخابات است. بنابراین هر كسى به نظام اسلامى اعتقاد دارد، در این اعتقاد صادق است، شركت در انتخابات را وظیفه‌ى خودش میداند؛ ولو حالا ممكن است اعتراضى هم به یك چیزى، به خود این انتخابات، به یك شكلى از اشكال انتخابات داشته باشد؛ لیكن در عین حال با وجود اعتراض، وارد میدان انتخابات میشود؛ این وظیفه است. بنابراین همه‌ى كسانى كه در سرتاسر كشور وارد این عرصه شدند، به این واجب عمل كردند؛ این وظیفه را انجام دادند؛ فهم صحیح خودشان را نشان دادند. این فهم صحیح نشان میدهد كه مسئله‌ى انتخابات، مسئله‌ى ركن نظام است. ما نمیتوانیم از این مسئله صرف نظر كنیم، به صرف اینكه یا به زید و عمروئى معترضیم، یا به شیئى و شیئى معترضیم. این اعتراضها مانع از این نمیشود؛ این نكته‌ى اساسى و اصلى است.

 یك اثرى كه این انتخابات داشت - و انتخاباتها غالباً این اثر را دارد - مسئله‌ى توهّم‌زدائى است. انتخابات مثل یك سیلىِ بیدار كننده و هشیار كننده است به كسانى كه در توهّمات خودشان غوطه میخورند و خیال‌پردازى میكنند؛ راجع به آینده‌ى نظام، راجع به اصل نظام، راجع به مردم، راجع به كشور، راجع به دشمن توهّماتى در ذهن دارند، تخیلاتى دارند، غرق در این توهّمات هستند. انتخابات، اینها را از این توهّمات خارج میكند؛ حقیقت را جلوى اینها میگذارد.

 ما دو روز پیش از این شنیدیم كه رئیس جمهور آمریكا گفته است ما به جنگ با ایران فكر نمیكنیم. خیلى خوب؛ این خوب است، این حرفِ عاقلانه‌اى است، این خروج از توهّم است. در كنارش گفته است كه ما با تحریم، مردم ایران را به زانو درمى‌آوریم - نقل به مضمون - این توهّم است. آن خروج از توهّم در آن بخش اول خوب است، باقى ماندن در توهّم در این بخش دوم به آنها ضربه خواهد زد. وقتى محاسبات انسان بر مبناى توهّم بود، بر مبناى واقعیتها نبود، پیداست كه در برنامه‌ریزى‌اى كه بر اساس این محاسبات انجام میدهد، شكست خواهد خورد؛ و این، همین است.

 خب، الان یك سال است كه به قول خودشان تحریمهاى فلج‌كننده و چه و چه اعمال میكنند - البته تحریم ما سى و سه سال است - گفتند هم كه هدف، جدا كردن مردم از نظام اسلامى است؛ اما دیدند كه مردم آمدند آنجا، به نظام اسلامى رأى دادند. رأى به هر نامزد انتخاباتى، آمدن پاى هر صندوق، رأى به نظام اسلامى است؛ مردم این را نشان دادند. ما عرض كردیم كه انتخابات، یك سیلى است؛ این سیلى انواع و اقسامى دارد؛ یكى از انواع سیلى، سیلىِ بیدار كننده است، هشیار كننده است. بنابراین، این انتخابات ما خاصیت سیلى زدن را هم داشت.

 نكته‌ى دوم كه اشارتاً عرض شد، این است كه انتخابات نشان دهنده‌ى اعتماد مردم به نظام است. بعد از انتخاباتِ پر سر و صداى پر حادثه‌ى سال 88، بعضى اینجورى پیش‌بینى میكردند كه اعتماد مردم از نظام سلب شد؛ مردم دیگر پاى صندوقها نمى‌آیند. این انتخابات، یك پاسخ قاطع و روشن بود به این تصور غلط، به این استنتاج غلط، این گمانه‌زنى خطا. مردم این گمانه‌زنى‌ها را تخطئه كردند؛ نشان دادند كه نخیر، به نظام اسلامى پایبندند، به آن اعتماد دارند، به نداى او - كه میگوید من صندوق رأى گذاشتم، بیائید رأى خودتان را بدهید و برنامه را تنظیم كنید - پاسخ میدهند و مى‌آیند وارد میدان میشوند. همین طور كه عرض كردیم، هر یك رأى، در واقع رأى به نظام جمهورى اسلامى بود. این اكثریت قاطعى كه به میدان آمدند، یكى از بالاترین رقمها و نسبتهاى انتخابات ما در طول این سى و سه سال بود. بعد از گذشت سى و سه سال، مردم اینجور وارد میدان میشوند؛ این نشان‌دهنده‌ى اعتماد كامل است.

 یك نكته‌ى دیگرى كه انسان در این انتخابات میدید و مشهود بود، بصیرت و تعالى فكرى مردم بود. مردم با تحلیل وارد انتخابات شدند و رأى دادند؛ تحلیل داشتند. شما میدیدید از آن جوانِ رأى اوّلى تا آن مرد و زن كهنسال، هر كس از آنها سؤال میكرد كه شما چرا رأى میدهید، یك تحلیلى پاى آن میگذاشتند، یك دلیلى ذكر میكردند؛ صرف این نبود كه خب، انتخابات است، باید بیائیم رأى بدهیم؛ نه، میگفتند براى چه میخواهیم رأى بدهیم: چون دشمن ما كمین كرده است، چون گرگهاى گرسنه كمین كرده‌اند؛ كه ان‌شاءاللّه‌ بنده در یك گفتار دیگرى تشریح خواهم كرد كه چگونه اینها كمین گرفتند براى بلعیدن و دریدن، به خیال اینكه این برّه است و میشود دریدش؛ نمیدانند شیر است و نمیشود نزدیكش شد! مردم دیدند این جبهه را، دیدند دشمنى‌ها را، دیدند هدفگذارى دشمن و جبهه‌ى معاند را؛ لذا با بصیرت وارد شدند، با تحلیل وارد شدند؛ و این خیلى مهم است.

 یك نكته‌ى دیگرى كه بر این انتخابات مترتب است، این است كه حالا مجلسى كه برآمده‌ى از این انتخابات است، مسئولیت سنگینى دارد. همیشه همین جور است؛ رؤساى ما هم كه منتخب مردمند، هر مسئولى در هر سطحى كه منتخب مردم است، به اندازه‌ى سنگینى بار انتخاب، بار مسئولیت او سنگین است. در این شرائط، با این هیاهوى دشمن، آمدن مردم توى این میدان، این مجلسى كه تشكیل خواهد شد، مجلس بسیار پرمسئولیتى است. ما از همین حالا به این برادران و خواهرانى كه ان‌شاءاللّه‌ در مجلس خواهند آمد - آنهائى كه انتخاب شده‌اند و آنهائى كه در مرحله‌ى دوم انتخاب خواهند شد - عرض میكنیم بدانند چه بار سنگینى بر دوش آنهاست؛ بیایند با خردمندى و تدبیر، وظائفشان را انجام بدهند.

 اهمیت كشور به تنظیم قوانین این كشور است. ما در همه‌ى مسائل احتیاج داریم به قانونهاى راهگشا. نمایندگان مجلس حقیقت را نگاه كنند، نیاز را بشناسند، بر طبق نیاز، درستْ آن درمان لازم را براى هر درد و هر شكایتى جلوى پاى مسئولین بگذارند. قانون باید راهگشا باشد. قانونى كه راه‌ها را ببندد، كارها را مشكل كند، یا قابل اجرا نباشد، یا مشكلات فراوان درست كند، یا دچار تناقض باشد، فایده ندارد. صرف اینكه ما بنشینیم یك قانونى تهیه و تنظیم كنیم، كافى نیست؛ بدانیم كه قانون بایستى راهگشا باشد، مدبرانه باشد.

 تشكیل دولتها بر عهده‌ى مجالس است. در گزینشهاشان بدانند چه كسى را با چه نیازى، براى چه مقصودى، با چه مزایائى، با چه خصوصیاتى انتخاب میكنند. هم دقت كنند، هم انصاف داشته باشند. ما توصیه نمیكنیم به این كه دقت بكنند، اگرچه گاهى اوقات این دقتها و موشكافى‌ها به بى‌انصافى‌هائى منتهى بشود. دقت كنند، همراه با انصاف؛ هوشمندانه حركت كنند، همراه با اخلاص. واقعاً آن چیزى كه اساس قضیه است، اخلاص است. جناب آقاى مهدوى در بیاناتشان اشاره كردند كه نفوذ كلمه‌ى امام و روْ شدن آن چیزى كه امام طراحى كرده بودند، بیشتر به خاطر اخلاص امام بود. واقعاً همین جور بود؛ مرد بااخلاصى بود، وجودش سر تا پا اخلاص بود. ما اگر اخلاص داشته باشیم، كارهامان پیش میرود. هم مسئولین در قوه‌ى مقننه، هم در قوه‌ى قضائیه، هم در مناصب روحانى، هم در مناصب نظامى - در مناصب گوناگون - آن چیزى كه لازم است، این است كه ما تكلیف را بشناسیم و براى خاطر تكلیفمان كار را انجام بدهیم؛ ملاحظات دیگر را مخلوط نكنیم.

 البته من در اینجا این را هم حتماً تذكر بدهم: تشكر از دست‌اندركاران كار انتخابات. حالا جناب آقاى یزدى اشاره كردند به این كه از شوراى نگهبان تشكر شده. واقعاً همین جور است. انسان وقتى از نزدیك حجم كار را، ظرافت كار را، سختى كار را مى‌بیند، در دلش این افراد را تكریم میكند. من به جناب آقاى جنتى و بعضى از آقایان عرض میكردم كه واقعاً هر وقت یادم مى‌آید كارى را كه شماها دارید میكنید، در دلم شما را تكریم میكنم. مكرر در مكرر دعا میكردیم كه خدا به اینها قوّت بدهد، توانائى بدهد؛ هم اینها، هم دولت و وزارت كشور، هم مسئولین حفاظت و امنیت كه توانستند امنیت انتخابات را تأمین كنند، هم مسئولین تبلیغات، صدا و سیما و دیگران. اینها واقعاً كارهاى برجسته و بزرگى انجام دادند؛ توانستند این مسئولیت بزرگ را، این كار بزرگ را، این پروژه‌ى بسیار سنگین و مهم و حیاتى را به بهترین وجهى از آب دربیاورند. خب، این الگوى ماست؛ الگوى مردم‌سالارى اسلامى.

 در مردم‌سالارى اسلامى، روح، لُب و ماده‌ى اصلى عبارت است از اسلام؛ از این هیچ تخطى‌اى نباید بشود؛ و وجود ندارد و ان‌شاءاللّه‌ بعد از این هم نخواهد داشت. در تنظیم قوانین، در گزینش افراد، معیار ما اسلام است. شكل كار، قالب كار، روش مدیریت، مردم‌سالارى است؛ یعنى مردمند كه وارد صحنه میشوند، به اسلام هم از بن دندان عقیده دارند؛ ولو حالا ممكن است كسى از ظواهر بعضى از آنها حدس نزند كه اینها به اسلام و به نظام اسلامى پایبندند؛ اما واقعاً پایبندند، اسلام را دوست میدارند.

 تجربه‌ى این سى و سه سال هم نشان داده كه اسلام میتواند به یك كشور عزت بدهد؛ میتواند یك ملت را سربلند كند؛ میتواند اهداف خوبى را ترسیم كند؛ میتواند راه‌هائى را به سوى این اهداف، هموار و مسطح كند؛ میتواند حركت علمى ایجاد كند؛ میتواند حركت فناورى و صنعتى ایجاد كند؛ میتواند حركت تقوائى و اخلاقى ایجاد كند؛ میتواند آنها را در مقابل ملتهاى دیگر روسفید كند؛ اینها اتفاقاتى است كه در كشور ما افتاده؛ اینها كارهاى بزرگى است كه به بركت اسلام در این كشور انجام گرفته. اسلام همچنان لُب و محتوا و ماده‌ى اصلى حركت نظام ماست، شكل هم شكل مردم‌سالارى است؛ از هم جدا نیستند. یعنى این مردم‌سالارى هم باز از خود اسلام سرچشمه گرفته.

 اینكه گفته بشود ما مردم‌سالارى را از غربى‌ها یاد گرفتیم، خطاست. صورت ظاهر، یكى است؛ اما مردم‌سالارى ما ریشه در یك معرفت دینى دیگر و یك جهان‌بینى دیگرى دارد، تا آنچه كه آنها میگویند. ما براى انسانها كرامت قائلیم، براى رأى آنها ارزش قائلیم و حضور آنها را وسیله‌اى میدانیم براى اینكه اهداف الهى تحقق پیدا كند و بدون آن امكان‌پذیر نیست.

 غربى‌ها جور دیگرى عمل میكنند. البته هم ما چهارچوبهائى داریم، هم آنها؛ آنها چهارچوبهاشان ظالمانه است. در یك كشورى كسى به افسانه‌ى هولوكاست اعتراض میكند، میگوید من قبول ندارم؛ او را زندان مى‌اندازند، محكومش میكنند كه چرا یك حادثه‌ى پندارىِ تاریخى را انكار میكنى! حالا گیرم پندارى هم نباشد - واقعى باشد - خیلى خوب، انكار یك حادثه‌ى واقعىِ تاریخى مگر جرم است؟ اگر براى كسى روشن نشد، ثابت نشد و او انكار كرد یا حتّى در آن تردید كرد، او را بیندازند زندان! الان در كشورهاى مدعى تمدن در اروپا قضیه این است: اگر كسى اعتراض كند، تردید كند، قبول نداشته باشد، دادگاه‌ها محكومش میكنند؛ آن وقت به پیغمبر اعظم، به این انسان برجسته‌ى همه‌ى تاریخ، صریحاً اهانت میكنند، مقدسات یك میلیارد و نیم مسلمان را مورد توهین قرار میدهند، كسى حق ندارد به این اعتراض كند كه چرا شما این كار را كردید! ببینید این چه چهارچوبهاى غلط و مفتضحى است. چهارچوب آنها این است. اگر كسى در آنجا با حجاب ظاهر بشود - در دانشگاه یا در محیط كار - مجرم است! این چهارچوب است دیگر، منتها چهارچوبهاى غلط و معوج، برخلاف فطرت انسان، برخلاف فهم درست انسان. چهارچوبهاى ما چهارچوبهاى الهى است: ما با فساد مخالفیم، با فحشا مخالفیم، با انواع و اقسام انحرافات بشرى مخالفیم، برابر آنچه كه شریعت و دین به ما مى‌آموزد. ما معتقدیم بایستى در مقابل این انحرافها ایستاد، راه‌هاى زندگى را باید از اسلام و قرآن و الهام الهى و وحى الهى گرفت. این چهارچوب ماست. این شد مردم‌سالارى دینى. این الگوى ماست.

ملتهاى مسلمان هم اگر میخواهند بدانند جمهورى اسلامى چه میگوید و داعیه‌ى او چیست، بدانند ما داعیه‌مان این است: ما از اسلام صرف نظر نمیكنیم؛ احكام الهى و شریعت الهى را كه شریعت اسلامى است، در همه‌ى امور زندگى‌مان واجب‌الاتّباع میدانیم؛ تلاش و سعیمان هم این است كه به این برسیم. چهارچوب و قالب ما براى ورود در این میدان هم مردم‌سالارى دینى است. مردم باید بیایند انتخاب كنند. قانونگذار را كه بر این اساس قانون خواهد گذاشت، بایستى مردم معین كنند. مجرى را باید مردم معین كنند. همه چیز با انتخاب مردم، با حضور مردم، با عزت مردم و كرامت مردم است.

امیدواریم خداى متعال ما را موفق بدارد كه این راه را بدرستى ادامه بدهیم، خودمان را از انحرافها مصون نگه داریم و بتوانیم ان‌شاءاللّه‌ به آن اهداف عالیه برسیم و مشمول ادعیه‌ى زاكیه‌ى حضرت بقیةاللّه (ارواحنا فداه) باشیم.

والسّلام علیكم و رحمةاللّه‌ و بركاته‌

منبع:
www.khamenei.ir